25-02-08

16 februari - 24 februari

Zaterdag 16 februari:

Vandaag ben ik met Patrick vroeg vertrokken om in ‘the bush’ op zoek te gaan naar de befaamde Nijlkrokodillen en je raad het nooit, ik heb er een gezien! Dus probleem opgelost, als er 1 is, zijn er nog. Patrick heeft ook enkele bomen benoemd en daar gaan we dan morgen de bladeren van laten drogen om in een bijlage van mijn thesis te steken. Ook heb ik een monitor lizard van heel dichtbij kunnen fotograferen. Jaja het was een vruchtbare dag vandaag en nu naar Dries, een vriend van Lore die een beetje verder in de stad woont.

Zondag 17 februari:

Het was dus toch niet zo simpel om bij Dries te geraken, voor we er eindelijk waren, hebben we heel Lilongwe gezien! Lilongwe is verdeeld in verschillende areas, maar er zit niet echt een logica in, de oudste areas hebben gewoon de kleinste nummers. Het kan dus goed zijn dat area 1 en 2 mijlenver van elkaar liggen. Ook weet niemand met zekerheid waar de areas beginnen en stoppen. Het is dus zo dat zelfs de personen die er wonen niet met zekerheid kunnen zeggen in welke area ze zich bevinden. Wat dus gegarandeerd leidt tot verloren lopen! Maar we zijn er dan uiteindelijk toch geraakt, na 4 minibussen teveel te nemen.

Deze morgen heeft Patrick mij bladeren gegeven en die ik deze namiddag ga proberen te drogen.

Maandag 18 februari:

Deze morgen kwam Patrick weer met enkele bladeren, nu nog dingen vinden om tussen te drogen en dan lukt het wel J. We waren ook weer vergeten dat we geen eten meer hadden, dus was het deze morgen voor het werk snel nog even winkelen voor een brood en kaas. Kaas is hier verrassend duur, omdat het ingevoerd moet worden, dus ik blijf bij peanut butter, jammie! Joseph, de andere park ranger, is terug van Zomba. Hij was daar naartoe gegaan omdat zijn vader plots ziek was geworden, gelukkig is alles terug in orde en deze middag heb ik dus 2 park rangers om mee op stap te gaan, op zoek naar krokodillen. Ik probeer in mijn vrije tijd ook een beetje chichewa te leren met Miss Hamilton, maar momenteel laat mijn uitspraak een beetje te wensen over. Maar tegen dat ik terugben, spreek ik het vloeiend! En anders zullen jullie het toch niet weten ;)

Dinsdag 19 februari:

Vandaag was het niet echt my Lucky day: ik ben geëlektrocuteerd (dat doet dus echt pijn!), ik heb in mijn vinger gesneden, ik heb mijn teen tegen een steen gestoten en tot slot van rekening ben ik gebeten door red ants. Maar ik wist wel al langer dan vandaag dat ik af en toe een lomp gevalleke ben. We hebben ook een dood aapje naar het mortuarium gebracht voor autopsie. Want er moet getest worden of het diertje geen ziekten had die eventueel op de mens kunnen overgaan. Daarna ben ik met Mister Dixi naar the national library gegaan in city center. Dit deel wordt ook wel new town genoemd, omdat daar de meer recente en grotere gebouwen staan. Ook heeft Mary onze muskietennetten eindelijk gebracht! Vanaf vannacht geen muggen meer dus.

Woensdag 20 februari:

Vandaag ben ik met Lore naar de National library gegaan om enkele boeken op te zoeken. Maar echt recent zijn ze niet meer, hopelijk kan ik er dus iets mee doen. Toen we uit de library gingen werden we gecontroleerd alsof we de hele bibliotheek zouden leeggeroofd hebben. In de namiddag ben ik gaan werken in het wildlife center, we hebben de zieke python een paar ratten proberen te voederen en hopelijk komt hij er nog door. Ik heb ook een nieuwe bijnaam: ndotchi kazi, wat banana lady betekent omdat ik altijd de bananen wil snijden en voederen aan de vervet monkeys en baboons. Dus nu noemt iedereen mij banana lady. Ik heb Wyson en Michael, 2 dierenverzorgers waarmee ik samenwerk, ‘tot subiet’ leren zeggen, wat echt grappig is. Mijn teenslippers hebben het vandaag begeven, maar Elena, een meisje van het sanctuary gaat ze proberen te repareren. Maar ga zowiezo morgen toch nog een paar gaan kopen op the market, want the peanut butter is ook op.

Donderdag 21 februari:

Morgen weet ik mijn punten, dus ik slaap al enkele nachten niet zo goed meer (of komt het door de muggen en zingende moslims?) Ik heb vandaag ook geprobeerd om mijn blog op internet te zetten, maar ze hebben niet altijd word op die computers en het internet is dan nog is supertraag ook, dus zal het nog eventjes duren vrees ik.

Vandaag is het ook de verjaardag van Patrick en ik ben uitgenodigd bij hen thuis om zijn vrouw Ellen en zoontje te ontmoeten.

Ahja gelukkige verjaardag Ine! Ik ben het niet vergeten en als ik terugkom, trakteer ik er eentje of twee ;)

Mijn teenslippers zijn gerepareerd! En dat voor 45 kwacha. Ja, ik weet het, je kan er hier kopen en nog veel goedkoper dan in België, maar ik was er gewoon aan gehecht J.

Vrijdag 22 februari:

Na een slapeloze nacht weet ik dan eindelijk de uitslag van mijn examens en raad is… Ik ben er op alles door! Jihaa, vanavond trakteer ik op een Fanta met een beetje Malawi gin! Daarna  naar het wildlife center, waar ik met Michael eitjes gekookt heb en natuurlijk ook bananen gesneden heb. Ik ga echt een bodybuilder worden, want nu moesten we nog veel verder met water sleuren door dichtgegroeide paadjes tot aan de nieuwe kooi voor de python. Ik denk dat ik toen een liter zweet ben kwijtgeraakt! Maar de python heeft nu wel een veel betere plaats om te herstellen. Vandaag heb ik ook eindelijk de genet gezien, en neen dat is geen janet, zoals wij zouden zeggen, maar een soort van klein katachtige dat vooral ‘s nachts actief is.

Zaterdag 23 februari:

Héél vroeg in de morgen (5u!) ben ik vertrokken richting cape Mc clear met een tussenstop in Monkey Bay samen met Joseph om enkele college students te begeleiden in hun uitstapje en terwijl zie ik ook wat van dit prachtige land. Want ze zeggen dat je Malawi niet mag verlaten zonder een bezoekje te brengen aan monkey bay. Daar aangekomen zijn we direct in het lake allemaal gesprongen en bleek dat bijna niemand kon zwemmen, dus heb ik maar zwemles gegeven, wat ze echt allemaal tof vonden. Daarna een beetje les over de vissen in het meer en ’s avonds feestje!

 Zondag 24 februari:

De volgende morgen heb ik direct een record gebroken door als enige van de kamer muggenbeten te hebben en wel 37 in 1 nacht! Ik denk dat dat wel een plaatsje in het guiness book of records verdiend? En gelukkig nog altijd geen malari, dus die pilletjes doen hun werk wel. We zijn ook weer vroeg opgestaan om 3 uur lang bergen te beklimmen. Toen ik eindelijk boven was, waren mijn benen wel aan het trillen van de inspanning, maar de prachtige foto’s maakten dat allemaal goed en het is ook goed voor de billen ;)

Daarna terug een beetje zwemles om af te koelen, gevolgd door een welverdiend ontbijt. Dan met mijn 36 nieuwe vrienden een beetje moe terug richting Lilongwe.



 

16:58 Gepost door Polyesther in Volg Esther live | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.