16-02-08

 

Dinsdag 5 februari :

om 20u30 vertrokken in Zaventem richting addis ababa (je zegt abeba), met een kwartiertje vertraging. Na de tussenstop in Parijs was het spannende er wel af en heb ik een poging ondernomen om te slapen, maar wegens plaatsgebrek (zelfs voor mij), was dit nogal onmogelijk. De volgende dag geland in Ethiopië en een ander vliegtuig genomen richting Lilongwe, het vliegveld was echt mini. Dan was het wel eventjes spannend, want bijna iedereen had al een valies en de mijne kwamen er maar niet door, de band was zelfs al gestopt. Ik dacht al in men eigen, ja lap dit moet mij weer overkomen, maar dan was er plotseling nog een karretje met alleen mijn valiezen op! Ik heb echt wel geluk gehad, want minstens 3 man moest wachten op zijn valies tot vrijdag.

Mister Dixi Makwale (mijn mentor) kwam ons oppikken om tegen 20 km per uur naar korea garden lodge te rijden. Onderweg zagen we prachtige landschappen en borden over aids en veilig rijden bingu wa mutharika op de achtergrond (dit is de president van Malawi die sinds 2004 regeert).

Na een nachtje in Korea garden lodge vertrokken Lore en ik donderdagavond naar het Lilongwe Nature Sanctuary. Normaal zat ik hier alleen maar Mister Dixi vond het niet veilig omdat we hier midden in het bos zitten en hier niemand meer is na 17u. Dus ik ben wel blij dat Lore hier is, ze studeert Criminologie aan de universiteit in Gent. We hadden wel niet aan avondeten gedacht, dus stond er op het menu 2 grany’s met muntjes als nagerecht. In het huisje was er 1 bed en voor de rest was het leeg, dus zat er niet anders op dan zonder lakens met 2 in 1 bed te gaan slapen. Met op de achtergrond een concert van kikkers, krekels, vogels en niet te vergeten zingende moslims (Die zingen volgens mij echt de longen uit hun lijf J). Slapen hebben we dus niet echt veel gedaan die nacht.

De volgende dag hebben ik en Lore een ochtendwandeling gemaakt naar het dichtst bijzijnde dorpje, 20 minuutjes door het bos. Daarna een rondleiding door Mister Dixi himself.

In de namiddag kwam de rest van mijn klas op bezoek met Patrick en Kondwani, de 2 jongens die deze winter naar België waren gekomen. S’avonds was het echt een klucht, het was niet veilig om onze valiezen in ons huisje te houden aangezien de achterdeur niet zo stevig is en de klink loshangt. Dus wij met onze valiezen lopen naar de taxi en dan door naar Korea garden lodge om nog eens op het internet te gaan en onze valiezen af te droppen.

Want zaterdagochtend gingen we naar Salima, dat is dichtbij Lake Malawi. Dus zijn we voor dag en dauw vertrokken naar Main bus station. Na een lange wandeling en honderd keer vragen: where is the ‘big’ bus to Salima, zaten we dan toch op de bus. Zaten is eigenlijk niet echt het juiste woord, want ze proppen die bussen gewoon zo vol, tot er echt niemand meer bij kan. Dat betekende dus 3 uur lang op mijn tippen staan. Eerst hadden ze mij op het dashboard gepropt, met allemaal valiezen van andere mensen, maar dan kon ik toch in het gangetje gaan staan. Dan een uur te laat tegen angstwekkend hoge snelheid (ook in de bochten) richting Salima. Daar pikte een vriendin van Elly ons met de pick up op naar Senga Bay, stoer achterop met een zacht briesje, stralende zon en een prachtig uitzicht. I love Malawi J. In Senga Bay verbleven we in een lodge die gerund wordt door een Vlaming die daar getrouwd is met een Malawiaanse. (Als je ooit naar Malawi gaat zijn die lodges echt een aanrader by the way, echt vriendelijk mensen en je krijgt korting als je een Vlaming bent ;)

S’avonds zijn we de crocodile farm gaan bezoeken, het was wel een echte survival tocht: we moesten met onze blote voeten door een soort moeras. Maar degenen die mij kennen, weten dat ik niet liever doe!

De volgende ochtend moesten we wel al vertrekken aangezien iedereen de volgende dag moest gaan werken, en ik moest ook nog enkele dingen gaan kopen op the market in Lilongwe city. Op the market hebben we van een chitenge (dat is een stuk stof van 2 meter) een rok laten maken. Ook hebben we een paar mango’s gekocht als avondeten, maar morgen komt onze housegirl Miss Hamilton voor de eerste keer, dus hopelijk vanaf dan degelijk eten op tafel! Wel niet echt op tafel, want we hebben geen tafel, maar bij wijze van spreken.

Voor ik het vergeet een kleine beschrijving van ons huisje; het is appel-blauw-zeegroen langs buiten en binnen staat er alleen nog maar een bed met een matras, we hebben wel een douche en een wc, waar de mieren hun nestje hebben gevonden. Maar de foto’s zullen pas als ik terugben te zien zijn, want het internet is hier gewoon te traag.

Maandag 11 februari:

Vannacht hebben we niet te veel geslapen door de kou, het is hier overdag wel warm, maar met alleen een chitenge is het toch kou s’nachts. Vandaag is Miss Hamilton gekomen, het is echt een lieve madam, haar Engels is wel niet zo goed, maar met gebarentaal lukt dat ook wel. We hebben een kookvuurtje gekregen een paar dingetjes om mee te koken, het vuurtje was wel kapot. Gelukkig hadden we Miss Hamilton, de redder in nood! Ze heeft gewoon op 3 stenen een vuurtje gemaakt en superlekker gekookt. Nsima met boontjes en tomaten en mango als dessert. Ze heeft ook ons huisje helemaal gekuist, bye bye mierenkolonie! Nu is het hier wel al een beetje gezelliger en wie weet krijgen we morgen een tafel, dat zou pas luxe zijn!

Dinsdag 12 februari: 

Vandaag heb ik met mijn mentor mister Dixi nog enkele dingen besproken en daarna ben ik het sanctuary gaan verkennen, op zoek naar men thesisonderwerp: de Nijlkrokodil. Ik heb geen krokodillen gezien, maar heb wel 2 keer in een mierennest gestaan en 1 van de soldaten had in mijn teenslipper gebeten, gelukkig niet in mijn tenen, want dat had pas pijn gedaan met hun enorme kaken. Ik ben ook een prachtige miljoenpoot, een skink, een grote bruine slang en enkele vervet monkeys gezien. De aapjes komen echt heel dichtbij, maar ze zijn iets te vlug om foto’s van te nemen. Ik heb vandaag ook een tafeltje in elkaar geknutseld met enkele betonblokken en stukken hout die ik gevonden had. Morgen ga ik naar zone B, aan de overkant van de weg mijn licht is gaan opsteken. Ciaokes!

Woensdag 13 februari:

Ik heb de hele dag in het wildlife center gewerkt. Dit wordt opengehouden door 2 Britten en heet zone B, omdat het eigenlijk nog een stuk is van het Lilongwe Nature Sanctuary. Hier zitten alle dieren die vroeger in gevangenschap in het sanctuary zaten. Het is de bedoeling dat dieren die daar zitten zo snel mogelijk opgeknapt worden om dan terug naar de wildernis te brengen. Spijtig genoeg zijn er enkele dieren, waarbij dit nooit meer zal lukken. Zo zit er in het center een luipaard dat ooit in een klem heeft vastgezeten, hierdoor heeft hij  een poot die niet goed meer functioneert.

Ik heb daar iedereen leren kennen, en daarna zijn we de aapjes eten gaan geven en onkruid rond de kooien weggedaan. Het was vandaag echt heel heet, in de namiddag was ik dus wel toe aan een verfrissing. In het center zitten ook 2 dierenartsen, met 1 van hen heb ik in de namiddag omgevingsverrijking gemaakt voor enkele apen die in quarantaine zitten. Deze dieren hebben wat afleiding nodig, want apen vervelen zich snel, vooral als ze alleen zitten. Daarna ben ik met Lore naar Lilongwe gegaan nog maar eens op zoek naar muskietennetten, maar weer waren ze overal uitverkocht. Gelukkig gaat Mary (iemand die werkt in het wildlife center) ons helpen om aan eentje te geraken. Nog meer goed nieuws, we hebben een tweede matras! Vanaf vannacht elk een eigen bedje. Nu een beetje kaarten en dan bedje in en hopelijk deze keer wel goed slapen, want het is blijkbaar onze nightwatchman die elke ochtend om 4u luidkeels begint te zingen. Ahja we hebben een tafel én stoelen!

Deze namiddag ben ik met Patrick, de park ranger op zoek gegaan naar krokodillen, maar nog steeds geen gevonden. Momenteel begin ik dus toch een beetje in paniek te raken, want de 2 Britten zitten hier al een jaar en hebben ook nog nooit een krokodil hier gezien. Ze raden mij nu aan om de monitor lizard te nemen als thesisonderwerp, dat zou wel een kleine ramp betekenen, want dan is mijn beursaanvraag niet meer correct en was al het werk voor niets. Ik ga morgen naar Korea garden lodge, om een paar mailtjes te sturen naar mijn promotors en hopelijk hebben zij een oplossing, want momenteel weet ik echt niet hoe ik dit kan oplossen.

Ik ga voor alle zekerheid ook zaterdag om 7u s’morgens eens op zoek met Patrick, hopelijk heb ik meer geluk dan.

19:20 Gepost door Polyesther in Volg Esther live | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.